هر گروه میدانی همان برداشت را در یک پوشه دارد: مصاحبه‌ای که خبرنگار در آن خوب به نظر می‌رسد و صدایش مثل هلیکوپتر است. کلمات آنجا هستند، زیر غرش دفن شده‌اند.

صدای باد یک راز نیست. علت فیزیکی دارد و به اصلاحات فیزیکی خاصی پاسخ می‌دهد. وقتی بدانید کپسول به چه چیزی واکنش نشان می‌دهد، انتخاب بادگیر دیگر حدس و گمان نیست.

این مقاله مکانیک، محدودیت‌های هر راه‌حل و جایی که یک بادگیر جای خود را در جعبه ابزار باز می‌کند را توضیح می‌دهد.

کپسول میکروفون تغییرات فشار را به ولتاژ تبدیل می‌کند. تمام کاری که انجام می‌دهد همین است.

صدا یک تغییر فشار سریع و منظم است. باد یک تغییر فشار آهسته و آشفته است. کپسول هیچ راهی برای تشخیص تفاوت ندارد، بنابراین هر دو در ضبط ظاهر می‌شوند.

به همین دلیل است که باد به جای هیس، شبیه غرش فرکانس پایین به نظر می‌رسد. انرژی زیر صدای انسان قرار دارد، در باندی که میکروفون بیشترین حساسیت را به نوسانات بزرگ فشار دارد.

این همچنین توضیح می‌دهد که چرا فیلترهای بالاگذر فقط تا حدی کمک می‌کنند. قطع همه چیز زیر ۸۰ هرتز مقداری از غرش را حذف می‌کند، اما یک وزش شدید انرژی را بسیار بالاتر می‌برد و شروع به مدوله کردن کل سیگنال می‌کند.

آسیب عملی سه مرحله دارد.

اول، پوشاندن. نویز فرکانس پایین پایین صدا را می‌پوشاند، بنابراین صامت‌ها وزن خود را از دست می‌دهند و گوینده پس از فیلتر کردن غرش، نازک به نظر می‌رسد.

دوم، مدولاسیون. تندباد ثابت نیست، بنابراین نویز بالا و پایین می‌رود. تنظیم سطح در طول آن ناخوشایند است و رفع کامل آن در پس‌تولید غیرممکن است.

سوم، اضافه‌بار کپسول. باد به‌اندازه کافی قوی می‌تواند دیافراگم را به حد نهایی خود برساند. آن بخش از ضبط از دست رفته است، مهم نیست بعداً چه کاری انجام دهید.

تنها راه‌حل قابل اعتماد این است که هوا را قبل از رسیدن به کپسول متوقف کنید.

فوم با دادن جایی به هوا برای کند شدن کار می‌کند. متخلخل است، بنابراین فشار در سراسر سطح یکنواخت می‌شود به جای اینکه به صورت یک فشار واحد به دیافراگم برخورد کند.

فوم متراکم بهتر از فوم باز عمل می‌کند. همچنین شکل خود را در کیف حفظ می‌کند، که برای تجهیزات میدانی مهم است.

فوم یک محدودیت دارد. در نسیم ملایم، یک پوشش فومی خوب کافی است. در یک تندباد واقعی، فشار به سادگی بیش از حد زیاد و بیش از حد سریع است. فوم هوا را کمی کند می‌کند؛ نمی‌تواند آن را متلاشی کند.

به همین دلیل است که یک توپ فومی در خیابان بادخیز هنوز هم صدای غرش ضبط می‌کند. این محصول بدی نیست. ابزار اشتباهی برای آن شرایط است.

خز بلند عنصری را اضافه می‌کند که فوم ندارد: حجم زیادی از هوای کندحرکت در اطراف کپسول.

پرزها جریان هوا را به گردابه‌های کوچک بسیاری می‌شکنند. هر گردابه کسری از فشار اصلی را حمل می‌کند. تا زمانی که هوا به هسته فومی می‌رسد، وزش بیشتر نیروی خود را از دست داده است.

به همین دلیل است که پوشش‌های خز بلند در شرایطی دوام می‌آورند که فوم شکست می‌خورد. این ماده نویز را فیلتر نمی‌کند. بلکه جریان هوا را پیش از تولید نویز از هم می‌پاشد.

دو جزئیات ساخت تعیین می‌کند که آیا کار می‌کند یا نه. پرز باید به اندازه کافی بلند و متراکم باشد تا مؤثر واقع شود. هسته باید خز را از کپسول دور نگه دارد، تا شکاف هوا وجود داشته باشد نه اینکه خز صاف روی توری فشرده شود.

صداقت در اینجا مهم است، زیرا خریداران با وعده‌ها آسیب می‌بینند.

هیچ بادگیرکننده‌ای مانع وزش مستقیم باد در فاصله نزدیک نمی‌شود. اگر باد قوی باشد و مستقیماً به کپسول بوزد، بخشی از آن عبور خواهد کرد.

هیچ بادگیرکننده‌ای نویز ناشی از دست‌کاری را برطرف نمی‌کند. این مشکل پایه و نحوه گرفتن است، نه مشکل جریان هوا.

هیچ بادگیرکننده‌ای جایگزین شوک‌مانت مناسب در فضای داخلی نمی‌شود. اگر میکروفون صدای قدم‌ها و ضربه‌های میز را می‌گیرد، راه‌حل جداسازی است.

کاری که یک بادگیر انجام می‌دهد بالا بردن آستانه است. نقطه‌ای را که باد در آن شنیدنی می‌شود از نسیم ملایم به تندباد واقعی منتقل می‌کند، تا روزهای عادی دیگر تیک‌های غیرقابل‌استفاده تولید نکنند.

تصمیم ساده‌تر از آن است که کاتالوگ نشان می‌دهد.

در داخل خانه و در اتاق‌های کنترل‌شده، از فوم متراکم پرزدار استفاده کنید. این فوم نویز اتاق را مدیریت می‌کند، انفجاری‌ها و ضربه‌های دستکاری را کمی نرم می‌کند و روی دوربین درست به نظر می‌رسد.

در فضای باز، از خز بلند روی یک هسته شکل‌گرفته استفاده کنید. اگر ساختار اجازه می‌دهد، فوم را در زیر اضافه کنید و فاصله هوایی را حفظ کنید.

اگر کار شما هر دو را در بر می‌گیرد، هر دو را همراه داشته باشید. یک کیت اتاق خبر با یکی از هر کدام به ازای هر میکروفون هزینه کمی دارد و بیش از یک بار روز را نجات می‌دهد.

برای کار جلوی دوربین، ظاهر را نیز در نظر بگیرید. فوم مخملی رنگ را حفظ می‌کند و زیر نور بازتاب نمی‌کند. خز به عنوان یک ابزار میدانی شناخته می‌شود، که اغلب سیگنال درستی برای گزارشگری در فضای باز است.

تنها تجهیزات مشکل باد را حل نمی‌کند. عادت‌ها به همان اندازه مهم هستند.

میکروفون را خارج از مسیر جریان مستقیم هوا قرار دهید. قرار دادن یک دست یا بدن بین باد و کپسول کمک می‌کند. همچنین چرخاندن جزئی میکروفون به خارج از محور نیز مؤثر است.

به جهت باد توجه کنید، نه جهت دوربین. گروه‌های فیلم‌برداری اغلب کادر را تنظیم می‌کنند و جریان هوا را فراموش می‌کنند.

در حین ضبط با هدفون پایش کنید، نه بعد از آن. نویز باد در همان لحظه واضح است.

روکش‌ها را خشک و شکل‌دار نگه دارید. روکش خز فشرده‌شده شکاف هوایی را که کار را انجام می‌دهد از دست می‌دهد.

ما هر دو نوع را تولید می‌کنیم: بادگیرهای فومی مخملی برای کار روی دوربین و داخلی، و بادگیرهای خز مصنوعی بلند برای گزارشگری در فضای باز.

پوشش‌های خز از پرزهای بلند و ضخیم روی یک هسته فومی استفاده می‌کنند که شکل را حفظ کرده و شکاف هوا را نگه می‌دارد. پوشش‌های مخملی از فوم با چگالی بالا با سطح پارچه‌ای مات استفاده می‌کنند تا رنگ حفظ شود و نور یکنواخت بماند.

ما اندازه را بر اساس مدل میکروفون تعیین می‌کنیم نه بر اساس قطر عمومی، زیرا تطابق تعیین می‌کند که آیا پوشش واقعاً هوا را در توری متوقف می‌کند یا نه.

ما به پخش‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و برندهای میکروفون، از جمله CGTN، رادیو پکن، شینهوا، پیپلز دیلی آنلاین، تلویزیون کابلی هنگ‌کنگ، CNA در سنگاپور، یک شبکه چینی‌زبان آمریکایی و کانال ۹ استرالیا، همراه با بیش از صد سازمان رسانه‌ای دیگر، تجهیزات ارائه می‌دهیم.

اگر باد باعث از دست رفتن برداشت‌های شما می‌شود، فهرست میکروفون‌های خود و شرایطی که در آن فیلم‌برداری می‌کنید را ارسال کنید. ما یک ساختار پیشنهاد می‌دهیم و از آنجا قیمت اعلام می‌کنیم.